kuvvetler ayrılığını ilk kez aristo dile getirdi

Bilindiği kadarıyla devletin işlerliğinin üç ana gücü olan yasamanın, yürütmenin ve yargının üç ayrı organda dağıtılmasının gerekirliğini tarihte ilk kez, en iyi yönetim düzenini arayan Aristo dile getirdi.

Aristo’dan sonra kuvvetler ayrılığı ilkesi, aydınlanmacı düşünür Monteskiyö tarafından ikinci kez gündeme getirilmiş, demokratik devlet yönetimini düzenleyen modeldir

iktidarın keyfi yönetimine karşı

Kuvvetler ayrılığı ilkesi siyasi İktidarın keyfi yönetimine karşı düşünülmüştür. Monteskiyö de, politik gücü yasama, yürütme ve yargı olarak üçe ayırır. Bunu dayandırdığı İngiliz yönetim sisteminde güç kral, parlamento ve mahkemeler arasında paylaşılmıştı.

Monteskiyö’yü eleştiren yazarlara göre Monteskiyö gözleminde hatalıydı çünkü o zamanlarda Büyük Britanya'da yasama, yürütme ve yargı birbirleriyle ilişki içindeydi.

üç birim de bağımsızdır

Kuvvetler birliği ilkesine göre yönetim birimi (genellikle seçilen yasama birimi) diğerlerinden üstündür ve diğer birimler bu birime hizmet eder. Kuvvetler ayrılığı ilkesine göre ise her birim büyük oranda bağımsızdır. Bağımsızlıktan kasıt her birimin diğer birimlerden bağımsız seçimi, diğer birimlere bağlı olmamasıdır.

yürütme biriminin seçimi, yasamanın seçiminden bağımsızdır

Buna göre, kuvvetlerin birliği sistemlerinde (sözgelimi Birleşik Krallık'ta) yasama kurumu halk tarafından seçilir ve yasama daha sonra yürütme birimi hükümeti "yaratır". Kuvvetlerin ayrılığı sistemlerinde ise yürütme birimi üyeleri yasama tarafından değil, başka çeşitli yollarla (örneğin seçimlerle) seçilir.

Parlamenter sistemlerde yasama biriminin süresi dolduğunda yürütme biriminin de süresi dolmuştur. Başkanlık sistemlerinde ise yürütme biriminin süresi yasama süresine bağlı değildir. Burada önemli nokta yürütme biriminin seçiminin yasama biriminden bağımsız olmasıdır.