savaşların iki ana nedeni

Savaşların iki ana nedeni var: Sınırlar ötesindeki ekonomik kaynaklara el koymak ve uluslararası pazar paylaşımı. Hristiyan Avrupalı emperyalist yöneticilerde, gerek daha önce kendi aralarındakilerde, gerekse iki dünya savaşında kaynaklar ve pazarlar için, birbirlerini boğazlamanın anlamsızlığı kanısı oluşuyordu.

Hıristiyan emperyalistlerin ortak sömürge aracı Avrupa Birliği’ne giden yolda 1950'de Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu önergesi sunulurken Avrupa'ya büyük zararlar veren aşırı milliyetçilik düşüncelerinden bir kaçış yolu olarak görülüyordu. Öyle ya! Büyük olan dünya pazarı ve kaynakları ortaklaşa denetlenebilirdi; savaşa ne gerek vardı!

ab mantığı, alkapon'un mantığı mıdır?

Bu kanıyla oluşturulan “emperyalist birliktelik”, Alkapon’un (Alfonso Capone’nin) mafyayı bugünkü biçimiyle örgütlemesine benzer. 1929’a kadar ABD’de içki kaçakçılığı, beyaz kadın ticareti, kaçak bahis oynatma gibi tüm yasadışı işleri bünyesinde barındıran küçük ölçekli çetelerin pastadan pay için, birbirleriyle savaşmaları herkesi bıktırmıştı. İnatçı yaşlı çete reisleri çözüme yanaşmıyordu.

Çözüm Alkapon’dan geldi. 40 yaşlı reisin ortadan kaldırılmasıyla çeteler, babalar  babasının yönettiği ortak yapılanma etrafında birleştirildi. Yasadışı işler, tür olarak bölüştürüldü.

amaç olası savaşların engellenmesi

İlk adım, Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu’nun oluşturulma nedeni de çetelerin birleşmesindeki gibi, dönemin en önemli sanayi hammaddeleri kömür ve çelikten doğabilecek uyuşmazlığın ve buna bağlı olarak iki ülke arasındaki olası savaşın engellenmesidir.

İkinci adım, Avrupa Ekonomik Topluluğu, 1957’de Batı Avrupa Devletleri arasında imzalanan "Roma Antlaşması" ile atıldı. Amaç  Avrupa'nın siyasal bütünlüğe ulaşmasıdır.